مسافر

تسليميم ،تسليم

Tue, 05 Aug 2008 12:41:00 GMT

اول يه سر به مطالب قبليم زدم، 30 مرداد 86، روز هايي كه داشتم التماست مي كردم ، روزهايي كه منتظر يه معجزه بودم،روزهايي كه تمام وجودم خواستن بود، شفا !!!

يك سال گذشت بر از اضطراب بر از درد كه فقط يك نفر ان را تحمل نكرد ،يك جمع بارش را كشيد!

نيمه شب 5شنبه بود كه دوباره با تمام وجودم ،از اعماق درونم صدايت زدم ، صدها بار به نام رب خواندمت به اميد انكه بعد ازسومين باري كه صدايت كردم ، نگاهم كني،جوابم دهي! اشك ريختم ،عرشت به لرزه نيوفتاد؟ بي خبر كه نقشه ات را كشيده اي !ومن بيهوده در مي زنم!

وحالا 3روز است كه در خاك ارميده، و من هنوز هستم، ما هنوز هستيم و تو هستي اي خدا

و حالا صبر مي خواهم براي سينه هايي كه سوخته اند ،داغ ديده اند، صبر!

29 خرداد، نه ! يك روز غريب!

Thu, 26 Jun 2008 10:28:00 GMT

مي خواهم امروز در تاريخ زندگيم ثبت شود .روزي كه يك محقق از محيط اموزشي گريخت. روزي كه چهره ي علمي دانشگاه در مظلوميت و غربت تمام خداحافظي كرد ورفت. روزي كه يك استاد يك معلم يك راهنما را تنها 4تن از دانشجويانش بدرقه كردند ودر اوج تنهايي رفت.روزي كه يك مرد محقق اخرين قدم هايش را در سالن دانشگاه گذاشت. روزي كه خنده هاي عجيب يك مرد جدي و با ديسيپلين نشان از مخفي كردن بغض فشارنده ي گلويش بود.

امروز من دانشجوي ترم 10 دندانبزشكي انقدر بزرگ شدم كه يك طرفه به قاضي نروم .انقدر خوبي وبدي ديدم وانقدر دورنگي ديده ام كه در مجلس قضاوت ذهنم به راحتي حق را به جانب كسي ندهم كه با او مدتي مصاحبتي داشته ام.اما اين را در اوج صداقت قلبم در مورد انساني مي گويم كه بر من و دوستانم سختي بسيار گرفت بارها از در كنار او بودن زانوهايمان لرزيد تپش قلبمان به بيش از 100 رسيد اما به ما اموخت كه جزئي از جهاني هستيم كه نظم ركن اصلي ان است. انساني كه وادارمان كرد كه با تزريق اولين بيحسي به خودمان حس هم دردي با بيمار را هيچ گاه از ياد نبريم.

امروز دلم شكست نه فقط به خاطر استادي كه مظلومانه رفت، به خاطر خودم. به خاطر اخرين سخنش كه شايد به نظر خيلي ها دروغ و ظاهر سازي باشد اما 3 سال هم جواري با ايشان به من ثابت كرده است كه هيچ دليلي براي راضي كردن دل ديگران به نفع خود ندارد او مي تازد ، مي گويد و چون مي داند حق با اوست وبه ان ايمان دارد هيچ گاه تملق نمي كند. او از هدفش از امدن به دانشگاه شاهد گفت.

گفت ميخواست با افتخار سر افرازي فرزندان انسان هايي را ببيند كه جنگيدند تا امروز ايران ازاد باشد.و اما من امروز دلم شكست از اينكه ديدم همسنگران ان مرغان هوايي بر صندلي هاي به ظاهر قدرت تكيه زدند وارزش هاي انساني را با منافع خود محك ميزنند.

بايد هميشه جنگيد اما جنگيدن توان مي خواهد و مهم تر از ان انگيزه! نمي دانم كداميك را از استاد من گرفتند!

به قول دوستي اگر هدفي در كار باشد بايد تحمل سختي ها را كرد .من نيز معتقدم اما گاهي هدف وانگيزه هست اما صداي شكستن استخوان هايت ونبودن تواني براي راست كردن! تو را شايد به بيراهه كشد.

من مي دانم استاد من به بي راهه نمي رود . او امروز از دانشگاه رفت اما ذهن جوينده ي او و قدم ها ي استوار او وقلب حقيقت جوي او ،هميشه با اوست، پس مي دانم بهترين ها را مي يابد.

امروز روز سختي بود براي من ،براي ما وحتي براي ان هايي كه نمي دانند چقدر متضرر شدند.

اين را اول به خودم مي گويم: كاش بپذيريم كه جمع همه ي خوب ها در يك فرد محال است .ما همه خاكستري هستيم،نه خوبيم ونه بد. اما كاش ياد بگيريم كه اگر مي توانيم در كه كنار انساني باشيم كه حسناتي در وجودش هست كه بسياري از انها نيز هنوز بروز نيافته است،تيرگي هاي وجودش را كمتر ببنيم .

خداحافظ استاد من،خداحافظ راهنما!

تولدت مبارك مسافر!

Sat, 29 Dec 2007 19:28:00 GMT

تولدت مبارك مسافر!

خوشحالم كه هستم ،خوشحالم كه هنوز فرصت دارم كه شروع كنم.

روز تولد هر مسافري يادش مياره كه چند وقته مسافره ،يادش مياره عظمت روزي رو كه قصد سفر كرده!

شازده كوچولو 23 ساله كه مسافر شده!

من تو رو دوست دارم خدا،براي 23سال همراهي،براي 23 سال عشق، براي 23سال نگاه بي توقع

وممنونم ازت براي دادن يه فرصت دوباره به يه مسافر كه دوباره متولد شد!

يا علي(اين بار تو روز بيعت با شما،روز غدير)

رحم كن!

Thu, 23 Aug 2007 20:04:00 GMT

وقتي يادت ميوفته كجاي اين عالم ايستادي تازه به نانو بودن خودت بي مي بري وقتي تو ,خليفه ي خدا ,روي زمين اينقدر كوچيكي ديگه گيروگرفتاري هات ميون اين همه عظمت گم ميشن .

اگه اراده كوچيكه ي خدا بشه تولد يه كهكشان!

اگه خدا گفته واسه ازار مورچه بازخواستت مي كنم!

اگه امتحان خدا يعني دارم نگات ميكنم!

اگه نگاه يعني دوستت دارم!

منه نانو, ميخوام خدايي كه به ازار مورچه هم راضي نميشه امتحانم كنه كه نگام كنه كه بدونم دوس. ...

چون مي دونم اراده كوچكش...

بس بيا امتحان كن !حتي اگه سخت بگيري اما خداي رحم كننده به مورچه, من ميون عظمت عالمت از نانو هم كوچيكترم ! بيا وبه من ,به ما رحم كن توي روزهايي كه سخت اما شايد شيرين داري نگامون ميكني!

؟؟؟؟

Tue, 21 Aug 2007 21:53:00 GMT

خدا مي دونه چقدر دلم برات تنگ شده خدا ميدونه چقدر دوستت ...

هيچ وقت اين همه ازم دور نبودي .اين روزها دلت خيلي شكستست اينو قلبم بهم ميگه كه به هيچ طريقي اروم نميشه

كسي نيست بهم بگه براي دل يارم براي عزيز دلم چه كنم؟

نگرانتم خيلي ميترسم كه نتوني تاب بياري زير اين فشار كه عين صاعقه توي زندگيت افتاد .

از اون شب زمستوني كه باهات عهد بستم از يادر بردم كه تنها 5 ماه ازت بزرگترم قول دادم مراقبت باشم تا جايي كه ميتونم!

از اون شب نفهميدم چه جوري اما نشد كه دلتنگ نشي وزينب دلش نگيره, گريه نكني وزينب بغضش نگيره ,مضطرب نشي وزينب بي تاب نشه !

اين روز ها زينب بي تابه, دلتنگه و مدام بغض ميكنه !
نفس زينب اين روزها داره بهت چي ميگذره؟

فقط يه معجزه!

Tue, 21 Aug 2007 11:29:00 GMT

و ناگهان چقدر زود دير ميشود !

دلتنگم خيلي !

باورم نمي شه نوشته ي يك برگه بتونه سرنوشت يه عمر رو تغيير بده!

اين دو روزه نفس كم ميارم, قلبم يه سينه ام مشت ميكوبه , زا نوهام سست شدند.

معجزه ميخوام , يه نگاه , يه تجديد نظر .

يعني ميشه؟ خدا , ميشه؟

چشمك فقط براي تو

Fri, 17 Aug 2007 02:21:00 GMT

دو سه شبه كه وقتي سرم رو روي متكا ميذارم هوس ميكنم از بنجره به اسمون زل بزنم درست عين قديما !! واي خداي من چقدر زود دارم بزرگ ميشم ! ديشب كه رفتم بخوابم به تنها چيزي كه فكر نميكردم خواب بود يه چيزي قلقلكم ميداد شايد خنكاي تشكي كه ساعتها بود زير باد نمناك كولر بهن شده بود !واي كه چه لذتي داره خوابيدن روي خنكاي زمين و تو سكوت شب به اسمون زل زدن

واي واي واي خداي من من چقدر بزرگ شدم ! راستي چرا وقتي ادم بزرگ ميشه نگاهش به همه چيز كوچيك ميشه ؟ ديشب به خودم اومدم وديدم سالهاست تو تاريكي وسكوت شب عين قديما باهاش حرف نزدم .ديشب گريم نگرفت اما امشب اين بعض فروخفته داره خفم ميكنه شايد قسمت به گريستن ونوشتنه!

امشب عجيب دلتنگم هزار بهانه ي قديمي براي گريه دارم اما اين بعض به هواي اون ها تو گلوم شكل نگرفته شايد اين حس تاسف از خودمه كه داره ازارم ميده من يك مسافرم كه راهمو گم كردم من همون شازده كوچولويي هستم كه يادش رفته بايد هر شب به اميد چشمكي از ستاره اي كه ازش اومده و مي خواد راه خونه رو بهش نشون بده به اسمون نگاه كنه!

من امشب عجيب دلتنگم !

دوبار چيزي تا صبح نمونده دوباره بايد نقش بازي كنم به محض طلوع خورشيد وبه محض چشم باز كردن!

چرا بين زمين واسمون اينقدر فاصله هست؟ چرا براي خوب بودن بايد از همه چيز بريد؟

من امشب سيلي هوس كردم !! شايد بهم بفهمونه كه بزرگي ادم توي چيزيه كه تو قفس سينه ش زنداني شده كافيه يادت بمونه شبا يه ستاره منتظره كه در جواب به چشمكش تو براش دست تكون بدي .

من نمي خوام باور كنم براي جلو رفتن بايد از اصول ساده اما اساسي زندگيم بايد بگذرم گناه من نيست كه كه هر چي جلوتر ميرم دنيا غريب تر ميشه اين مشكل دنياست كه با اصول ساده ي يه مسافر به تفاهم نميرسه ! مسافر هميشه غريبه وتازماني كه دوباره به دياري كه ازش اومده بر نگرده از غربت در نمياد. براي خوب بودن فقط بايد ساده بود وگوش به زنگ به چشمكي كه مخاطبش فقط تو يي تو.

و من مسافر قايق هزار ها سال است

Thu, 09 Aug 2007 00:55:00 GMT

خيا ل مي كنم

در اب هاي جهان قايقي است

ومن مسافر قايق هزار ها سال است

سرود زنده دريانوردي هاي كهن را

به گوش روزنه هاي فصول ميخوانم

و بيش ميرانم

مرا سفر به جا بردي ؟ كجا نشان قدم ناتمام خواهد ماند؟

وبند كفش به انگشت هاي فراغت گشوده خواهد شد؟

كجاست جاي رسيدن وبهن كردن يك فرش؟

ودر كدام بهار درنگ خواهي كرد

وسطح روح بر از برگ سبز خواهد شد؟

شراب بايد خورد!

ودر جواني يك سايه راه بايد رفت

كجاست سمت حيات؟

كجاست سمت حيات؟؟

شروع

Sat, 23 Jun 2007 20:19:00 GMT

اتفاقات خوبي داره در من شكل ميگيره .نمي گم چي ؟!چون گفتن هميشه سردم كرده .

عوامل زيادي دارند به جلو هولم ميدن اما ميدونم اين نتها خداست كه در به انتها رسوندن اين مسير كمكم ميكنه و نگهم ميداره .تو شروع اين جاده فقط به خودش توكل ميكنم.

يا حق.

يه بار ديگه سلام

Sun, 18 Mar 2007 15:51:00 GMT

يه بار ديگه سلام اما سلامي كه بوي خداحافظي ميده خداحافظي با خيلي چيزها

خداحافظي با سال 85 كه خودش مقدمه ي خيلي خداحافظي هاي ديگه برام شده .

ديروز هياهوي دلم بهانه اي شد برم وخودمو تو هياهوي خيابون ها گم كنم بين ادم هايي كه انگار تمام فرصت هاي عالمو ازشون گرفتند و اگه نتونند تا قبل از 4شنبه بنجول هاي مغازه ها رو با قيمت هاي بي حساب بازار ذخيره ي كمد خونه هاشون كنند احتمالا قران خدا عوض ميشه.مردم تو هم ميلوليدند مثل فكر و خيال تو سر من اما با يه فرق بزرگ كه بعضي ها تو جمعيت راه گريزي بيدا ميكردند اما گره هاي ذهن من مدام كور تر ميشدند . احساس ميكردم حالم شده مثل جوجه ي زرد نيمه جوني كه با حكيم تو اتوبوس تو دست دختر بچه ديديم درست مثل اون بي جون شده بودم ودرست مثل اون زير فشار دست هاي زيادي بودم.بين اون همه مغازه وجنس وفروشنده دلم خيلي چيزا خواست كه بيدا نميكردم! يه جو انصاف ! يه ارزن گذشت ! يه سر سوزن صداقت يه رنگي.

اين روزاي اخر 85 بدجوري حس سنگيني ميكنم .85 تو روز هاي اخرش درس هاي زيادي بهم داد كلاس فوق العاده هاش اونقدر فشرده بود كه كه داره مغزمو منفجر ميكنه وشايد هم كثيفيه درساش راه نفسمو گرفته.

85 گذشت مثل سالهاي گذشته به هر كي اين مطلب رو ميخونه ميگم : بد نيست يه سر بهشت زهرا بزنيم. تمام ادم هايي كه تو 85 برام خاطره شدند چه خوب چه بد مي سبارم دست خدا.

گفتم خدا !

خدا جون ميخوام بدوني دلم خيلي گرفته بين بنده هات گوش شنوايي ندارم زبونم هم مثل هميشه بسته ست .گفتي دستي بگير كه دستتو بگيرم بين بنده هات كسي دستمو نگرفت .از ادما خستم از دنياي كوچيكشون خسته تر. ميذاري بغلت كنم ؟من ارامش ميخوام!

با كلي حرف دوباره امدم

Sun, 04 Mar 2007 11:08:00 GMT

امروز به بهانه ي بچه ها خونه موندم اما خودم ميدونم كه بچه ها يه دورغ بزرگند تنها خوبيشون اينه كه اونقدر سرگرمت ميكنند كه يادت ميره خيلي چيزا رو. دلم براي بن بست تنهاييم خيلي تنگ شده بود باورت ميشه خيلي تنگ شده بود. از اخرين بار كه بهت سر زدم كلي اتفاق افتاده اتفاقاتي كه ارزش نوشتن داشت ساده ترينش تولدم بود يادش بخير قديما فكر ميكردم 20 سالگي چقدر خاصه بعضي وقت ها فكر ميكردم يعني من هم 20 ساله ميشم وحالا 22 سالمه!!! ماجراي دوم امتحان هاي اخر ترمه اونم ترم 7 همون ترمي كه از بين 3ترم سخت دندانبزشكي از همه سختره. اين بار ركورد شكوندم 6 صبح بيدار باش 8 تا 10 امتحان 10 تا 1.5 بخش 3 خونه و يه ضرب تا 5 صبح تو سر خودمو جزوه هايي زدن كه اكثرا بار اولي بود تو شب امتحان ميديدمشون! وبعد 1 ساعت خواب تا دوباره همين روند تكراري رو شروع كنم! باورم نميشه همه چيز تموم شده ومن زنده بيرون امدم! وباز قصه اول اسفند قصه اولين روز از اخرين ماهه سال .با خودم كه فكر ميكنم به اين نتيجه ميرسم كه اونقدر گرم دنياي الكي شلوغ اين روزگار شدم كه قهرمان قصه ي اول اسفندم رو از ياد بردم مدتيه به عكست که توكيفم هست مثل قبل که ميکردم هر بار با باز كردن كيفم كلي نگات ميکردم نگاه نميكنم اما وقتي 2نفر هم ديگر رو نميبينند معلوم نيست كي چشاشو بسته ميخوام دوباره چشامو به روت باز كنم بيا يه بار ديگه امتحان كنيم باشه؟

واما ديروز : دو سه روزيه رفتم بخش بروتز ودر عين خوش شانسي مريض postگيرم امد کارا اونقدر خوب جلو مي رفت که بايد شک مي کردم همه تو يه روز قالب ميگرفتند و من تو يه روز هم قالب گرفتم هم بوسيدگي برداشتم وهم کانال خالي کردم اما خيلي ساده اندو به اين نتيجه رسيد که اندو مناسب نيست و اندو ي مجدد ميخواد از توصيف حالم وقتي تو اتاق اساتيد اندو دکتر لباف گفت : برو کانال رو خالي کن و يه بار ديگه برش کن قاصرم. مني که تا حالا اندو نرفتم با ري اندو بايد شروع ميکردم وجالب اينجاست که هنوز 10 دقيقه اي از کار جلو نرفته بودم که متوجه شدم دکتر لباف از دانشکده خارج شده! ديروز کانال با موفقيت خالي شد اما چي به سرم امد خدا ميدونه شايد قسمت بود از چيزي که ميترسيدم بدون هيچ امادگي واردش بشم ديروز با استرس هاش تموم شد امروز شيريني يه تجربه خوب رو مزه مزه ميکنم وفردا ميخوام کانال رو بر کنم خدا کمکم کن! که اين لذت با کمک تو برام ميسر ميشه.

عروسك تو

Mon, 25 Dec 2006 21:31:00 GMT

نفسم بالا نمياد . دارم خفه ميشم . رك بگم قاطي كردم . دلم يه اغوش ميخواد بر از ارامش بغض راه گلوم رو بسته حالم بده حالم بده حالم بده خيلي بد .اين يكي از بن بست هايي كه جرات ندارم سرم رو رو به اسمون بلند كنم 6 روز ديگه روز عرفه ست و من ديگه روم نميشه...

بازم دارم نقش بازي ميكنم براي ادم هايي كه دوستشون دارم ادمهايي كه نميدونم كي نوبت من ميشه كه بهشون تكيه كنم . 5 روز ديگه روز تولدمه ومن اين روز ها به تنها چيزي كه فكر نميكنم لذت زندگيه.

كاش كسي بود بهم ميگفت وقتي خودت داري ميبري چطور ميتوني مانع بريدن اونهايي بشي كه دوستشون داري .

جنگ براي زندگي وزندگي براي تو ! وتو قبل از ان اب شدي.

به خودت قسم كه سرم بايينه قلبم فشردست چشمم بر اشكه نفسم بريدست حالم خوش نيست كمكم كن.

كمكمون كن كمكم كن كه كمكش كنم .

مگه من عروسك تو نيستم؟ من كه محبتم به حد تو نيست زشتترين عروسكام رو دوست دارم ودلتتگشون ميشم گاهي زشت ترين عروسك ها نيازمند نوازش بيشتري هستند چون دلشون مستعد تر براي شكستنه.

نگام كن يبار ديگه!

عجيب قاطيم

Fri, 17 Nov 2006 21:22:00 GMT

تو را به راستي

تورا به رستاخيز

مرا خراب كن!

كه رستكاري ودرستكاري دلم

به دستكاري همين غم شبانه بسته است

كه فتح اشكار من

به اين شكست هاي بي بهانه بسته است.

(قصه رو طولاني نميكنم : اين روزها به عمق اين كلام رسيده ام كه عشق كه بياد عقل تعطيل ميشه)

خدا به من به دلم به اينده ام رحم كند.

اين روز ها چقدر دلم براي اسمان تنگ شده

Wed, 08 Nov 2006 23:10:00 GMT

اين روز ها چقدر دلم براي اسمان تنك شده . اين روزها عجيب سنگين ميگذرند چقدر دلم هواي تو را كرده باورت ميشود ميخواهم كنارم باشي تنها بودنت برايم كافيست. .خسته ام خسته . خسته از بي جواب گذاشتن هزاران سوال ذهنم.خسته از جنگيدن هاي بي نتيجه با خودم نه بيروزي نه اتش بستي ونه حتي شكستي.مدام سكوت سكوت سكوت اين فلسفه سكوت روزي مرا از با در خواهد اورد .چقدر دلم براي اسمان تنگ شده چقدر برايت دلتنگم.باورت ميشود زينب تو ... .چقدر دلم براي اسمان تنگ شده .چشمانم را ميبندم * اسمان ابيست تا چشم كار ميكند علفزارست ميدوم جريان تيز باد صورتم را چنگ ميزند اما من ميدوم تو ان دورها منتظرم هستي و من چه مشتاق به سوي تو ميدوم كه نه برواز ميكنم وفراموش ميكنم كه سالهاست فراموشم كرده بودي وهيچ جا مثل گرماي اغوش تو ارامم نمي كند* .اين روزها چقدر دلم براي اسمان تنگ شده.

سلام خودم

Sun, 24 Sep 2006 20:33:00 GMT

ادم ها خيلي با هم فرق دارند بعضي ها بين تصميمشون وشروع كارشون فاصله اي نيست خيلي ها هم خوب تصميم ميگيرن اما خدا ميدونه كه كي به باي عمل ميرسه .امروز توي مسير داشتم به خودم تصميم هام واينكه كدومشونو عملي كردم فكر ميكردم. نميدونم شايد بعد از اب كه مايه حياته دومي يه نردبون باشه !! يه نردبون كه هر چند وقت يكبار ادم ازش بالا بره وببينه كه كجاي زندگيش قرار گرفته چقدر جلو رفته چقدر در جا زده وحتي در اوج فضاحت چقدر بس رفت كرده. اره ميدونم اعتراف سخته اونم من كه گاهي با خودم هم رودربايسي دارم اين 40 دقيقه مسير دانشگاه تا خونه به زينب فكر كردم به زينب قبل از كنكور وبعد از كنكور. اره معيارم رو كنكور گذاشتم چون درست بعد از كنكور دنيام عوض شد.دنياي بعد از كنكوري كه زينب 17 ساله براي خودش ساخته بود با دنياي زينب 21 ساله ي امروز فرق هاي زيادي داره مي خوام اعتراف كنم كه گم شدم نه بخاطر اينكه دنيايي كه واردش شدم خيلي بزرگ بود نه ! تصور من خيلي بيشتر از اين ها بود.گم شدم چون با دنياي جديد با ادم هاش با ارزش هاش غريبه بودم خيلي غربيه. خيلي چيزها تغيير كرده بود از ساده ترين مسائل تا حتي ائيديلوژي زندگيم.امروز داشتم به اين فكر ميكردم كه زينب امروز 2 مهر 85 شدوتو 3 سال جنگيدي نكته بد قضيه اينجاست كه نتيجه اش شد ديروز(تو ميدوني) .كجاست اون دنياي قشنگ اون شادي ها مداوم كجاست زندگي كه من ميخواستم! واقعا هنوز بايد بجنگم! نه ديگه بسته . اين شكست نيست اتش بسه! حالا بر ميگردم به جمله اولم ميخوام مثل قديم ها بين تصميم وعملم فاصله نيفته. در اولين شب رمضان به خودم وبه خدام وتو دوست جونم قول ميدم واگر كوتاهي كردم تنبيه شم.خانوم معلم خوب ميدونه گاهي بايد سيلي خوردحتي اگر لوس ويكي يه دونه باشي و3 سال هم بي خيال بگذروني نه خانوم معلم!

بس يكبار ديگه يا علي .سلام خودم