دو سه شبه که وقتي سرم رو روي متکا ميذارم  هوس ميکنم  از بنجره به اسمون زل بزنم درست عين قديما !! واي خداي من چقدر زود دارم بزرگ ميشم ! ديشب که رفتم  بخوابم به تنها چيزي که فکر نميکردم خواب بود يه چيزي قلقلکم ميداد شايد خنکاي تشکي که ساعتها بود زير باد نمناک کولر بهن شده بود  !واي که چه لذتي داره خوابيدن روي خنکاي زمين و تو سکوت شب به اسمون زل زدن 

واي واي واي خداي من  من چقدر بزرگ شدم ! راستي چرا وقتي ادم بزرگ ميشه نگاهش به همه چيز کوچيک ميشه ؟ ديشب  به خودم اومدم وديدم سالهاست تو تاريکي وسکوت شب عين قديما باهاش حرف نزدم  .ديشب گريم نگرفت اما امشب اين بعض فروخفته داره  خفم ميکنه  شايد قسمت به گريستن ونوشتنه!

امشب عجيب دلتنگم  هزار بهانه ي قديمي براي گريه دارم اما اين بعض به هواي اون ها تو گلوم شکل نگرفته شايد اين حس تاسف از خودمه که داره ازارم ميده  من يک مسافرم  که راهمو گم کردم  من همون شازده کوچولويي هستم که يادش رفته  بايد هر شب به اميد چشمکي از ستاره اي که ازش اومده  و مي خواد راه خونه رو بهش نشون بده  به اسمون نگاه کنه!

من امشب عجيب دلتنگم !

دوبار چيزي تا صبح نمونده دوباره بايد نقش بازي کنم  به محض طلوع خورشيد وبه محض چشم باز کردن!

چرا بين زمين واسمون اينقدر فاصله هست؟ چرا براي خوب بودن بايد از همه چيز بريد؟

 من امشب سيلي هوس کردم !!   شايد بهم بفهمونه که بزرگي ادم توي  چيزيه که تو   قفس سينه ش زنداني شده کافيه يادت بمونه شبا يه ستاره منتظره که در جواب  به چشمکش تو براش دست تکون بدي .

من نمي خوام باور کنم براي جلو رفتن بايد از اصول ساده اما اساسي زندگيم بايد بگذرم گناه من نيست که که هر چي جلوتر ميرم دنيا غريب تر ميشه اين مشکل دنياست که با اصول ساده ي يه مسافر  به تفاهم نميرسه ! مسافر هميشه غريبه وتازماني که دوباره به دياري که ازش اومده بر نگرده از غربت در نمياد. براي خوب بودن فقط بايد ساده  بود  وگوش به زنگ به چشمکي که مخاطبش فقط  تو يي   تو.

نوشته هاي ديگران ()